Πώς ησθάνεται ένας κοινός θνητός όταν η ζωή του βαίνει κατά Εωσφόρου μεριά; Πώς ησθάνεστε εσείς απένταροι καραπατιρέοι του κερατέος, ζώντας σε αυτή την καθημερινή εκόλασην των ταπεινών και εκαταφρονεμένων ζωούλων σας;
Ε έτσι ησθάνθην και εγω εχτές. Τα συμπτώματά μου είχαν ένα εύρος από τον απλό, καθημερινό τρόμο που αντιμετωπίζετε την πρωϊαν όταν βλέπετε αίμα εις το αποχωρητήριο έως την απόλυτη λαβκραφτιανήν φρίκην που πιάνει με παγωμένα δάχτυλα τα μύχια της ψυχής σας όταν το βράδυ ακούτε έναν συριχτό, υγρό, γουργουριστό θόρυβο μέσα από την ντουλάπα σας.
Η μητέρα απεφάσισε πως πρέπει να νυμφευθώ και τουτέστην εφρόντισε να μου παρουσιάσει στην οικίαν μου μια σειρά από υποψήφιες συμβίες μου.
Το κακό με τη μητέρα είναι πως έχει Αλτσχάϊμερ και μάλιστα σε τόσο προχωρημένο στάδιο που σκεφτόμαστε να ονομάσουμε τη νέα αυτή μορφή του με το όνομά της. Η ασθένεια Dolcetta Pulcheria Mediocris von Deuzensondernallesgehenzumteufelheutemeineliebeeineprezelohnesalzbitteundstickdeinfingervorsichtiginmeinermusibitte.
Τα σχετικά έγγραφα μάλιστα για τη μετονομασία έχουν κατατεθεί στο γραφείο του δρος. Φλάντζα και περιμένουμε απάντηση. Αν και φαντάζομαι οτι το "Πουλχερία" μπορεί να είναι κάπως υπερβολικό για αρρώστια.
Πρώτη στο πυργόσπιτό μου έφτασε η περίφημη για το ταμπεραμέντο της Elizabeta Grandebusto της Πάδουας. Μια πραγματική ευγενής.
Φεύ! Η Ελιζαμπέτα είναι εξίσου ευχάριστη με τη σύφιλη και εξίσου διασκεδαστική με κωλονοσκόπηση από μαμούθ. Για την ομορφιά της δεν έχω να πω τίποτα. Θα προτιμούσα να νυμφευθώ με τη γκραβούρα της Ελονοσίας που έχουμε στο υπόγειο και που ο μπαμπάς την έβγαζε όταν ήθελε να κάτσουμε ήσυχοι για κανα δυό χρόνια.
Η Ελιζαμπέτα. Όμορφη σαν το λίβα που καίει τα σπαρτά
Όπως παρατηρείτε, ακόμα και το φίλμ επανεστάτησε , εξηνέστη και ηρνήθη να αποτυπώσει το πλήρες κάλλος της.
Αυτή ήτο ιδιαιτέρως εύκολο να την ξεφορτωθώ, καθότι υπερβολικά Θεούσα. Απλά τη ρώτησα αν τις Κυριακές κατά τις 8 το πρωί κάνει πρωκτικό και πεοθηλασμό. Προφανώς αυτό πέφτει πάνω στα θρησκευτικά της καθήκοντα, στην εκκλησία της αγίας Περπέτουας της θαυματουργού, οπότε και ηρνήθη ευγενικά, έφαγε μια μπουκιά από τα φοντάν του ΛεΠλέμπ (δεν ξέρω τι έχουν μέσα, αλλά μυρίζουν ύποπτα και τις τελευταίες μέρες εξαφανίστηκαν οι γυρίνοι από το συντριβάνι και δυό παλιά μου σώβρακα).
Η δεύτερη υποψήφια ήταν πιο δύσκολο να ξεκολλήσει εκ της οικίας μου. Επίσης ήταν πιό άσχημη, πιό χονδρή, πιο ελεεινή και γενικότερα ήταν ό,τι θα ήθελα να καταραστώ να πάθουν οι χειρότεροι εχθροί μου. Η φοβερή και τρομερή Dulcinea deLa Kounatonepiastonferton, γόνος παλαιάς ισπανικής οικογενείας που κράταγε λέει η σκούφια της από τον Κορτές. Μεγάλος καθήκης ο ερίτιμος Χερνάνο μεταξύ μας, αλλά του τα έφαγε όλα τα τσεντέσιμα του Μοντεζούμα και έκανε καλή μπάζα, όπερ και τον κατέστησε ευγενή και κύριο.
Θα προτιμούσα να νυμφευθώ με το σαρκίο του Κορτές παρά με την απόγονό του. Φαντάζομαι το ίδιο θα προτιμούσε και κάθε ζωντανό όν, εκτός ίσως από έναν πολύ σεξουαλικά στερημένο και ιδιαιτέρως τυφλό σκατζόχοιρο. Αν η προηγούμενη είχε τη γοητεία της ελονοσίας, ούτη έφερε πάνω της τις χάρες της Μαλαφράντζας, τη φινέτσα ενός υδροκέφαλου δημίου και το σεξ απήλ μιας ιδιαζόντως περίτεχνης τρύπας αποπάτου. Επίσης, αν και ευγενής, θα το πω και μη με πείτε υπερβολικό. 
Η Δολτσέττα. Γλυκύτερη και από προϊόντα αφόδευσης συφιλιδικού ρινόκερου
Έχει και ένα μικρό πρόβλημα τριχοφυϊας. Ε τι να κάνει και ένας ευγενής;... Το κακό είναι όμως πως ούτη δεν ξεκόλλαγε με τίποτα. Δοκίμασα όλους τους τροπους για να την αποφύγω. Όλο το αντι-σαβουαρ βίβρ μου. Μέχρι που επέρδην εις τον καφέ της. Εις μάτην. Η παλιο-Μεσσαλίνα ήτο σε οίστρο και ήθελε παιχνιδάκια. Με είχε στριμώξει σε μια γωνιά και προσπαθούσε να επετάξη έξω το όργανόν μου όταν..
Ο καλός μου, ο χρυσός μου, ο αγαπημένος μου ΛεΠλέμπ μπήκε στο δωμάτιο.
Επρόκειται για έρωτα κεραυνοβόλον.
Αυτή τη στιγμή βρίσκονται στον αχυρώνα και μετράνε τις τρίχες στο στήθος τους.
Με την ευκή μου.
Θα τους προικίσω.
Έχω ένα παλιό ξυράφι για τα αυτιά του Δούξ κάπου πεταμένο..
Όσο για τη μαμά, θα παραγγείλω από τον δρα. Φλάντζα κανα ηρεμιστικό για φάλαινες..
Αααχ Σωσώκα μου.. είσαι το λιμανάκι μου. Το βράδυ θα φέρω το τρικάταρτο στο μουράγιο σου..
